شب بریده 57

در نبردی نامحسوس،

می رویند، رنگین صخره های حضوری دریایی،

آهسته آهسـته

بر پوسیده تنه یِ قایقِ غرقِ اندیشه هایِ مهتابی!

مرجان هایِ تو.

شب بریده 56

به آیدا ج.

دل باخته ی گلهای جاودان،

پشت خم نمی کند.

 کلیمانجارو!

---

[1] Everlasting flowers: این گل در اطراف کلیمانجارو رشد می کند و در متن به «گل های جاودان» برگردانده شده.

[2] Kilimanjaro: یا کلیمانجارو بلندترین قله ی قاره ی افریقا می باشد.

شب بریده 55

به آیدا ج.

به ماه رسیده بودم، شاید!

فاصله اگر نبود.

شب بریده 54

بر حضور،

سایه می اندازد

خیال تو!

این شب یلدا.

 

 

شب بریده 53

تو، بوی ماهی های آزادِ پای کوبان در میان امواج نیلگونِ دریا.

من، تورِ کهنه و  پاره پاره ی صیادِ پیرِ کشتی به گل نشسته ی جزیره.

شب بریده 52

به ماهی گیران خلیج فارس

رنگ عوض می کند

دریا!

جذر و مد حضور تو.

شب بریده 51

 به یاد گالری «آزاده یاسمن»

سرانگشت بافته:

گل بهیِ چرک، سبز کدر. طوسی و سفید.

موسیقی رنگ رنگِ حضور تو!