کسی که بر بلندای کوه ها بال میزند اندوه های زندگانی، نمایشهایش و حتی خود زندگانی را به ریشخند میگیرد
«یک عاشقانه ی آرام» نوشته ی نادر ابراهیمی است.
نمی دانم چرا خیلی ها این کتاب را دوست دارند. این کتابِ فوقِ رمانتیک، از جمله کتابایی بود که نصفه رها کردمش. هیچ کششی بعد از خواندن 40 صفحه از این کتاب در خودم ندیدم.
با این حال نمی دانم چرا خیلی ها این کتاب را می پسندند !
بسیار بسیار کتاب رمانتیک
اما عشق بدبختانه ای رو تصویر می کنه
این برداشت من بود
عشقی که عاشق بینوایی داره
و کدام معشوق در آرزوی همچین عاشقیست؟
سپاس. من که این کتاب را نخوندم کامل. پس دیدگاه شما ارزنده است.
من این کتاب رو بسیار دوست داشتم و پیشنهاد می کنم ادامه اش رو بخونید . این کتاب تاکید زیادی داره به کهنه نشدن عشق و عادت نکردن عشاق به هم و نویسنده عقیده داره که عشق یک کالای مصرفی است و اگر پس انداز بشه و بوی کهنگی بگیره مبتذل می شه .
کتاب باید وزن داشته باشه … لگه کل کتاب رو تونستی توی یک پاراگراف به من بگی، پس این کتاب به درد من نمی خوره
